Jezu Kocham Cię! – te słowa zapamiętam do końca życia; tzn. jest to prawda, ale sposób,  czas, intencje osoby która powiedziała mi co mam zawsze mówić były wspaniałe; będę dziękować tej osobie do końca życia

Łzy, które wtedy we wtorek mi napłynęły do oczu były niespodziewane, nagłe, powstałe z radości. To było niesamowite przeżycie. Dziękuję Ci Panie za to wspaniałe, nieporównywalne do niczego przeżycie!

Dzięki Ci Panie za głos w mym serduchu, który rozbrzmiał tak głośno! Zrozumiałem co jest drogą w moim życiu i jak mam postępować. Panie będę wykonywał Twoje rozkazy! Będę służył Tobie i ludziom!

Z Bogiem!

p.s. nie jest to jeszcze dogłębne wytłumaczenie tego co dzieje się w moim życiu. niebawem napiszę to prosto, krótko i zwięźle tak, aby każdy od razu zrozumiał co wspaniałego uczynił Bóg w moim życiu, za co MU dziękuję! Boże, Jesteś Wspaniały!

dlaczego?
ponieważ na razie nie mam ochoty pisać o tym co się dzieje w moim życiu, a dzieje się bardzo dużo.

jest pozytywnie czy negatywnie?
pozytywnie! dzięki Ci Boże!

z jakiej kategorii jest powód?
ze sfery religijnej. Bóg mną prowadzi i idę za Jego głosem!

czy napiszesz kiedyś co się dzieje?
tak. myślę, że napiszę wam wszystko już niebawem!

Z Bogiem!

Notka, która miałą być dodana wczoraj.

————————————————————————–

Dzisiaj był wspaniały dzień.

O 9:00 próba Grupy Uwielbieniowej  przed nabożeństwem,

o 10:00 nabożeństwo,

na nabożeństwie wspaniałe uwielbienie,

świetnei zaspiewali panowie z Długi Gośliny pozdrawiam ich serdecznie,

a potem kazanie Irka, żałujcie że go nie słyszeliście,

było świetne.

Jak dobrze jest uwielbiać Twgo Najwyższego,

Najwspanialszego, Najpotężniejszego!

Panie, dzięki Ci za ten dzień, Boże

to dzięki Tobie wszystko!

Dzięki Ci, Panie jeszcze raz!

‘To nie gwoździe Cię przybiły, lecz mój grzech
To nie ludzie Cię skrzywdzili, lecz mój grzech
To nie gwoździe Cię trzymały, lecz mój grzech
Choć tak dawno to się stało, widziałeś mnie.’

Czyż te słowa nie są prawdziwe, wspaniałe, piękne?

To jest tylko refren tej pięknej pieśni, ale ile wyraża.

Albo jak śpiewaliśmy Niechaj Zstąpi Duch Twój!

Tak Panie, niechaj zstapi Duch Twój i odnowi ziemię!

Chwala Ci Panie, nasz Krółu!

Dzięki Ci Panie za to że w Tobie mam życie wieczne!

Amen!

Nawałnica przeszła także przez inne rejony Polski. Najbardziej ucierpiała chyba Legnica.

Módlmy się o poszkodowanych, aby szybko wrócili do zdrowia.

Z Bogiem!

Z Bogiem.

O miłości Twej zawsze śpiewać, o miłości Twej zawsze śpiewać chcę…

———

Już dawno chciałem tu swoje świadectwo napisać, ale nie wiedziałem tak naprawdę od czego zacząć. Chyba nadszedł czas na to. Więc zapraszam do lektury!

Zacznę standardowo, bo w wielu świadectwach zaczyna się tak samo.

Mam na imię Piotr. Urodziłem się w rodzinie Katolickiej. Od dziecka co jakiś czas chodziłem do kościoła wtedy kiedy babcia mnie zabierała, ponieważ tak naprawdę moja rodzina (mama i tata) nie mieli zwyczaju zabierać nas na mszę, roraty czy drogę krzyżową. Babcia nas zabierała. Zmieniło się to na nie cały rok, przed moją komunią, kiedy to obecnosć na mszy była obowiązkowa, gdyż ksiądz rozdawał karteczki z pieczątką i datą – przymus chodzenia do kościoła. Chodziłem wtedy do kościoła z moją mamą. Następnie były egazminy, musieliśmy dużo się nauczyć, a tak naprawdę z tych informacji nic nie pamiętam. Następnie była pierwsza spowiedź, też duże przygotowywania, próby. A potem 1 Komunia Św. Pamiętam że śpiewałem pieśń, ale nie pamiętam jaką, jeszcze na dodatek organista pomylił się i zrobił za długi wstęp. No ale mniejsza z tym. No i nadesżła przerwa w chodzeniu do kościoła. Aha, były jeszcze majowe po komuni, czyli tzw. biały tydzień. No i nie chodziłem do kocioła. Czasami zdarzało mi się tam być, ale naprawdę były to rzadkie spotkania. Nie modliłem się w domu, nie czytałem Słowa Bożego. Byłem katolikiem – niepraktykującym. Lata leciały, aż przyszedł czas bierzmowania. I znowu przymus chodzenia do kościoła, zbieranie podpisów, tym razem dostaliśmy indeksy. Spotkania w pierwszy piątek miesiąca i co tydzień w niedziele. Myślałem, że bierzmowanie coś zmieni w moim podejściu do Boga, myślałem że zrozumiem. Bardzo głęboko przygotowywałem się do tego sakramentu. Dzień bierzmowania. Podszedlem do biskupa, który mnie namaścił, wielkie rozczarowanie, nic nie poczułem, nie zrozumiałem. Zaczęłem wątpić. Czy Bóg naprawdę istnieję, czy ktoś nad nami czuwa, tam do góry? Przestałem chodzić do kościoła. Zaczęłem dużo myśleć na temat Boga. Doszedłem do takiego wniosku, że jednak ktoś musi być, bo ktoś musiał stworzyć to wszystko co nas otacza, samo z siebie by nie powstało. Zrozumiałem, że Bóg istnieje i wiele razy dał mi znać o Sobie w moim życiu! Ale tak naprawdę nie chciałem wracać do KRzK, nie czułem obecności Boga. Dużo czasu sam rozmawiałem z Bogiem. W pewnej książce były tylko dwa wyrazy, które brzmiały: Kościół Baptystyczny. Była to książka Ch. Sparksa pt. Jesienna Miłość. Zaciekawiła mnie ta nazwa, ale tak naprawdę nie szukałem. Pewnego dnia moja ciocia powiedziała mi, że  się wybiera do baptystów na coś związanego z gwiazdką. Zrozumiałem wtedy, że to Bóg przemawia przez te znaki – książka, ciocia. Usiadłem do komputera. Wpisałem: baptyści gniezno. Byłem w szoku. Są tacy. Weszłem na stronę, zaczęłem czyta. Czytałem na temat tego kościoła. Wciągnęło mnie to. Przeczytałem bardzo dużo, aż doszedłem do wniosku że to TO! Że tutaj znajdę Boga żywego. Dzień 25 stycznia, niedziela. Wybrałem się na nabozeństwo, ale nie dotarłem tam, ponieważ nie znalazłem budynku. W tygodziniu potem skontaktowałem się z pewną osobą która jest w KChB, był to .dex. Umówiłem się z nim 1lutego obok budynku. Akurat tego dnia nie dojechał, ale czekały na mnie przed dwie inne osoby. Weszliśmy. Zaczęło się nabożeństwo. Uwielbienie. Kazanie. Modlitwy. POCZUŁEM BOGA! Do dziś czuję to uczucie, to pierwsze uczucie. Od tamtej pory czuję się szczęśliwy! Wiem, że z Panem, będę zawsze szczęśliwy! Od tamtej pory zjawiam się na każdym nabożeństwie i na młodzieżowym, raz mnie nie było na młodzieżowym.

Oto moje świadectwo. Może opowiem je na młodzieżowy. Chyba że ktoś już sobie ‘zarezerwował’ miejsce ;P No cóż, będę już kończył, bo jest 00:06.

Z Bogiem!

Pierwszym krokiem, który postawił Grzegorz VII jest program papieski Dictatus papae, który został omówiony podczas soboru rzymskiego w 1075 roku. Papież dowodził w nim swcyh praw do zwierzchności nad wszystkimi chrześcijanami, nie wyłączając książąt. Intronizacja i detronizacja cesarzy spoczywać miały odtąd w gestii papieża. Tylko on został uprawniony do nadawania insygniów władzy cesarskiej, a sam nie podlegał władzy sądowej. Póżniej ten program nazwano reformami gregoriańskimi. Kwestia zakazu przyjmowania przez biskupów inwestytiry z rąk świeckich skierowanana była głownie do niemieckiego króla Henryka IV. W roku 1075 Henryk VII mianował nowego biskupa Mediolanu, podkreślając tym samym swoje prawa dotyczące inwestytury biskupiej. Papież zwołał sobór w Wormacji w styczniu 1076 roku gdzie nakazał posłuszeństwo papieżowi. Papież jeszcze w tym samym roku w którym odbył się sobór, obłązył Henryka IV klątwą. Henryk IV bojąc się o swoją pozycję w królestwie (bał się że poddani przestaną uważać go za króla) pojechał do Cannossy, gdzie bez zbroi i oręża, przez trzy dni pokutował w pokutnej szacie. Papież wybaczył Henrykowi IV i zdjął z niego klątwe.  [omijam podzielenie się państwa niemieckiego na dwa obozy - propapieski i procesarski] Henryk IV zdjął z urzędu Grzegorza VII, który musiał ratować się ucieczką do Salerno. Zmarł rok później.

No to tyle, nie będę opowiadał dalej, bo mógłbym tak pisać i pisać, naprawdę temat bardzo ciekawy. [o po raz pierwszy coś mnie zaciekawiło] Właściwie to ciekawe są też krucjaty. Kto wie może jutro o nich napisze, jeśli będę miał ochotę.

Od kilku dni mam takie chwilowe, nagłe, mocne uciski w głowie po prawej stronie, które trwają 10 -15 sekund, w różnych odstępach czasu, powyżej skroni. Jeśli mi przez następne kilka dni nie przejdzie to idę do lekarza. Mam nadzieję, że to tylko nerwobóle.

No dobra, to ja już was nie zanudzam swoim życiem.

Z Bogiem!

Serial jest tak naprawdę pokazaną pracą szatana, który próbuję zmusić ludzi do złych uczynków. Ale nie jest to łatwe zadanie, bo nie każdy da się skusić szatanowi. Na pewno rodzina Rogowiecckich (bo tak się nazywają teraz te demony; są rodziną) nie dostała łatwego zadania, bo jeśli człowiek jest wierzący i postępuję w swoim życiu wg. Biblii to nie da się tak łatwo nakłonić szatanowi. Czasami pokusa jest wielka, ale nie ulegajmy jej!

Dobra, ja już kończę! Jutro trzba wstać do szkoły. Napiszę jutro coś.

Z Bogiem!

P.S. Haereticus – ok, zmieniłem logo.

‘Za wszystko dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was’ 1Tes 5:18

Wieczór. Kładę się spać, lecz nie mogę zasnąć. Leżę, nagły przepływ myśli przedziera się przez moją głowę. Co powiedziałem. Co do mnie powiedziano. Co było złe, a co dobre. Zastanawiam się – co mogłem jeszcze powiedzieć, co mnie zraniło, a co uszczęśliwiło. Myślę.

Zapewne każdy przechodzi przez takie coś, może nie codziennie, ale nikogo to nie ominęło. W takich momentach dziękuję Panu za wszystko co się zdarzyło, za wszystko czego doświadczyłem, bądź usłyszałem. Czasami rozmyślamy nad tym co źle zrobiliśmy, jak by się coś potoczyło gdybyśmy inaczej ‘rozegrali mecz’. Jak by się potoczyło gdybyśmy kogoś nie obrazili. Gdybamy. Musimy unikać sytuacji w których na kogoś krzyczymy, obrażamy się. Pogódźmy się z bratem swoim. Pojednajmy się z nim.

„Słyszeliście, iż powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał, a kto by zabił, pójdzie pod sąd. A Ja wam powiadam, że każdy, kto się gniewa na brata swego, pójdzie pod sąd, a kto by rzekł bratu swemu: Racha, stanie przed Radą Najwyższą, a kto by rzekł: Głupcze, pójdzie w ogień piekielny. Jeślibyś więc składał dar swój na ołtarzu i tam wspomniałbyś, iż brat twój ma coś przeciwko tobie, zostaw tam dar swój na ołtarzu, odejdź i najpierw pojednaj się z bratem swoim, a potem przyszedłszy, złóż dar swój. Pogódź się rychło z przeciwnikiem swoim, póki jesteś z nim w drodze, aby cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia słudze, i abyś nie został wtrącony do więzienia. Zaprawdę powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, aż oddasz ostatni grosz.” Mt 5:21-26

Ewangelia św. Mateusza wspaniale pokazuje nam to co się stanie jeśli nie będziemy żyć w zgodzie z bliźnim. Możecie teraz napisać: Ale przecież nie da się żyć w zgodzie z bliźnim, zawsze najdzie się jakaś przyczyna niezgody między nami, która doprowadzi do tego, że nie można żyć w zgodzie z nim. A ja wam powiadam: Zawsze można dojść do kompromisu. Np. Jesteście w szkole, robicie plakat na jakiś temat. Osoba A chce narysować kwiatki, a Osoba B chce narysować zamiast kwiatków samą trawę. Dochodzi do kłótni, bo każda z osób uważa, że jej pomysł jest lepszy. I wtedy przychodzi KOMPROMIS. Ugadniacie, że narysujecie kwiatki na łące. Przykład trochę banalny, ale zawsze jakieś zobrazowanie tematu.

Dziękujmy za wszystko Panu, za każdą sytuacje, za całe swoje życie. Bóg stworzył nas w jakimś celu, odnajdmy go i idźmy drogą, którą Pan nam stworzył i, którą chce abyśmy szli. Idźmy do Boga skierowani twarzą, a nie plecami. Dajmy przykład innym, pokazujmy że TAM KTOŚ NA GÓRZE CZUWA NAD NAMI, A TYM KIMŚ JEST BÓG TRÓJJEDYNY! Mówmy o Piśmie Świętym! Zachęcajmy do czytania Słowa Bożego!

No dobra, trochę teraz odbiegłem od tematu. To by było na tyle. Możliwe że jeszcze dzisiaj coś napiszę, ale nieobiecuję.

Z Bogiem!

Mam na imię Piotr, mam 17lat. Chodzę do ILO im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, profil przyrodniczy. Moim ‘hobby’ jest śpiew. Uczę się śpiewu pod czujnym okiem (a właściwie bardziej pasowało by: pod czujnym uchem;)) pani Agnieszki Żółtowskiej w Młodzieżowym Domu Kultury w Gnieźnie. Być może usłyszycie mnie kiedyś na jakimś koncercie w okresie między wiosną a zimą. Dobra, nie będę was przynudzał moim życiem.

No to tyle na dzisiaj, spodziewajcie się już jutro pierwszej, poważnej notki!

Z Bogiem!